Zacznijmy od spojrzenia w przeszłość? Jak to się zaczęło?

Szyć torebki zaczynałam w roku 2008. Były to dość szalone czasy. Byłam wtedy w ryzykownej ciąży, uszyłam torebkę na imprezę z okazji urodzin koleżanki. Nie miałam czasu na zakupy, nie mogła wychodzić na długo. Torebka się spodobała. Po powrocie z porodówki miała dwójkę dzieci. Syna i markę Dara bags.

Brzmi bajecznie. Przedsiębiorczość to spełnienie twoich marzeń?

Jednego z wielu. Kiedyzaczynałam, chciałam odnieść sukces. Teraz czuję, że spełnieniem marzeń jest moja rodzina. Przedsiębiorczość sprawia mi frajdę, czuję się w tym spełniona, ale myślę, że nie powinno być jedyną treścią w życiu.

Wspomniałaś, że nie było to proste. Jakie trudności trzeba było pokonać?

Dużo ich było! Na przykład niedostępność ładnego i dobrej jakości materiału na naszym rynku, mało informacji dla przedsiębiorców, nieprzyjemne urzędniczki, brak szwaczek... Ale ze wszystkim dałam sobie radę. Materiał kupuję zagranicą, a także tworzę własny. Urzędniczki odeszły, a nowe są fajne. Również poziom informowania przedsiębiorców bardzo wzrósł.

Coś bezpośrednio branżowego: jak poznam dobrej jakości torebkę jako klientka?

Wskazuje na to szereg rzeczy. Ja zawsze patrzę na zszycia, których nie widać na pierwszy rzut oka, na przykład jak jest wszyty zamek z dolnej strony torebki. Jeżeli jest ładnie osadzony, a zamek dobrze wykończony, jest to dobry znak. Ważna jest też symetria zszycia, konstrukcja kroju i to, jak wyglądają detale. Od razu mówię, że torebka, przy której nie masz motylków w brzuchu, nie jest dla ciebie.

Pewnie nie tylko mnie interesuje, jak kształtują się trendy w świecie torebek?

No, to ciekawe pytanie. Torebki postrzegano jako dodatek do ubioru. Ich krój i kolory były zawsze podporządkowane kolekcjom odzieżowym, zwłaszcza w wielkich domach modowych. Ale to się w ostatnich latach zmieniło. Zwłaszcza wraz z rozwojem mediów społecznościowych, gdzie dodatki są często alfą i omegą całego outfitu, torebki i inne akcesoria wchodzą na pierwszy plan. Powstają marki specjalizujące się w torebkach.

Ogólnie trendy są specyficzne. Musisz zaproponować coś nowego, ale zarazem jakoś podświadomie już znanego. Ludzie bardzo niechętnie przyzwyczajają się do nowości – lubią ewolucję, nie rewolucję. A wszystko komplikuje fakt, że nasz rynek jest dość odporny na trendy, ja zresztą też niemal wcale nie kieruję się trendami. Szyję to, co lubię i co mi się podoba.

Kto jest według ciebie legendą w branży i dlaczego?

Legend są dziesiątki. Coco Chanel, Elsa Schiaparelli, Jeanne Lanvin czy na przykład Cristóbal Balenciaga i Pierre Cardin. Wszyscy byli projektantami, którzy wyprzedzili epokę. Konkurowali ze sobą nawzajem, ale też walczyli z uprzedzeniami i sztywnością epoki.

To prawda. Co jest wyjątkowego w torebkach autorstwa Dara bags?

Wszystkie nasze torebki powstają reką jednej krawcowej. Od pierwszego ściegu aż po ostatnie wykończenia. Każda krawcowa bowiem szyje trochę inaczej, ma inny charakter. Jeżeli jedna torebka przechodzi przez wiele rąk, nie wygląda to ładnie. Dzięki temu wszystkie torebki są doskonałe. Moje autorstwo łatwo poznać. Lubię proste kształty, ale wyraźne kolory. Odkryłam też, że mój styl jest z czasem coraz bardziej wyrafinowany. Torebki nie są już tak sportowe, tworzę elegantsze kombinacje.

Brzmi to wyszukanie. Co muszą twoje współpracowniczki i podwładne umieć?

Oczywiście muszą znać wszystkie technologie produkcji torebek. Ponadto uczę krawcowe dbać o detale. Nie możesz nad krzywym ściegiem przejśc obojętnie, wszystko musi być doskonałe, jak tylko to produkcja ręczna umożliwia.

Jeśli mogę uchylić rąbka tajemnicy firmy, skąd pochodzą materiały, z którymi pracujesz?

Materiały kupuję zagranicą, przychodzą z całego świata. Uwielbiałam na przykład batiki z Islandii, były cudowne. Kiedy wybieram materiały, zawsze patrzę na ich jakość. Mam też specyficzne wymagania co do kolorów, nie każdy producent je spełnia. No a ostatni warunek to ten, żeby dobrze się pracowało z materiałem koleżankom na warsztacie.

Patrząc na torebki Dara bags zastanawiam się, skąd czerpiesz inspirację?

Zewsząd. Czasami wystarczy posluchać znajomych, jak rozmawiają o tym, jak torebka powinna wyglądać. Lubię szyć produkty, które mają wartość dodaną – pomysłowość i cel. W kolorach lubię się inspirować przyrodą i miejscami, które poznaję podróżując. W ten sposób powstała na przykład kolekcja inspirowana moją ukochaną Kretą.

Co cię motywuje poza podróżami?

Moje klientki. Są to wspaniałe kobiety, które nie boją się wyrazić swojego zdania. Dzięki nim  jestem tam, gdzie teraz jestem. Bez nich nic z tego, co robię, nie miało by sensu. Lubię z nimi rozmawiać i spotykać się. Organizuję regularne dni otwartych drzwi, ale w tym roku to chyba nie będzie możliwe. Przyszedł koronawirus i zmienił cały rynek. Dostawcy materiału rozkręcają się po przymusowej przerwie powoli, ich produkcj nie jest jeszcze w pełni na poziomie sprzed pandemii.

Jesteś kobietą, przedsiębiorczynią, matką... Jak dajesz radę znajdywać równowagę między tymi rolami?

Jest to trudne, bo wszystkie moje role życiowe się wzajemnie przenikają. Staram się w wolnym czasie odreagować, uprawiam dużo sportu i spędzam czas z dziećmi oraz mężem. Z drugiej strony w pracy jestem maksymalnie skoncentrowana i wychodzę do domu z czystym stołem.

Co byś poradziła swojemu młodszemu ja biorąc pod uwagę, gdzie jesteś teraz?

Powiedziałabym sobie: Nie bój się, wszystko przyjdzie. To mantra, którą powtarzam sobie dopiero od kilku lat, chciałabym to wiedzieć wcześniej.

Cenna rada. Zdradzisz nam na zakończenie, co nosisz w torebce? :)

Same niespodzianki! Nie, serio, w torebce mam dokładnie to samo, co każda kobieta. I tak, mam tam jeszcze pięć amuletów – każdy ochrania mnie przed czymś innym. Amulety mam od koleżanek i od dzieci, cały czas je noszę u siebie. No i nie mogę zapomnieć o czerwonym portfelu – według feng shui przynosi prosperity, hojność i bogactwo.

autor: Andrea Schönová